شاید این پریشانی

از خوابی ست که دیده ام

... و نگاهی که تبریک می گفت:

تولدم را

یا همین درخت حیاط

که برگهای ریخته اش

خبر از پاییز بی تو را می دهند

همچو آسمانی که

صدذای غرش ابرهایش

آرام

آرام

بلند می شود

کسی آنطرفتر صدایم می کند

رایحه ی تو

با بوی باران یکی می شود

کاش برای ماندن

فرصتی باقی بود

اما دریغ از یک چشم بر هم زدن

خبری از تو و باران

دیگر نیست.